Wybaczenie nie oznacza umniejszanie własnemu bólowi,
On nie stanie się pominięty tylko dlatego, że wybaczysz,
Twój ból może zostać uznany, uszanowany i zaakceptowany.
Wybaczenie oznacza, że przestajesz toczyć wojnę sama z sobą,
Że przestajesz rozpamiętywać, rozdrapywać rany, karmić się bólem, że zaczynasz żyć.
Wybaczenie nie jest łatwym procesem,
Jest zanurzeniem się w tym, co bolało,
Jest zobaczeniem prawdy o sobie i o innych.
Można utknąć w tym na bardzo długo,
Rozpamiętywać wszystko,
Skupiać się wyłącznie na krzywdzie.
A można zaakceptować przeszłość,
I wyciągnąć z niej esencję.
Zobaczyć, jakie potrzeby zostały niezaspokojone, gdzie przekraczałaś siebie dla dobra ogółu, pomijałaś Siebie i nie słuchałaś własnego głosu.
I teraz, bogatsza o doświadczenia, nie musisz rozpamiętywać każdej krzywdy,
Nie musisz się buntować, uciekać, robić po złości,
Możesz z otwartym sercem, lecz z granicami idącymi w parze, rozpocząć nowy etap życia.
Bez żalu w sercu,
Za to z większą świadomością siebie i własnych potrzeb.
Przeszłości nie zmienisz,
Możesz jedynie ją zaakceptować.
Nie zbudujesz solidnych fundamentów na żalu, gniewie i buncie.
Zbudujesz je na samoakceptacji,
Na akceptacji własnych ograniczeń, słabości, błędów
I bogatsza o doświadczenia, z większą świadomością siebie, możesz budować życie na znajomości siebie,
Nie na pomijaniu siebie,
Tylko na postawieniu siebie na pierwszym miejscu.
Na uznaniu własnych potrzeb, komunikowaniu własnych granic, szanowaniu samej siebie i innych
Zaakceptowaniu i uznaniu własnej krzywdy,
Na byciu dla siebie takim oparciem, aby drugi raz nie popełniać tych samych błędów,
Na uczeniu się na doświadczeniach, a nie na powielaniu tych samych schematów,
Nie na udawaniu, że wszystko jest w porządku.
Tylko na odwadze stanięcia za Sobą.
Ponieważ wybaczenie nie jest zapomnieniem i umniejszaniem Twojej krzywdy.
Jest wyborem, by nie pozwolić przeszłości decydow
